BÖLÜM 1

-


                                                HATA YAPA YAPA BÜYÜR İNSAN

Evett bugün hayatımın dönüm noktası Tarih 15 Şubat 2019
İnsan hata yapa yapa öğreniyormuş hayatı,doğru bildiğimiz gerçekler bizim için yanlış sayılamayan doğrular ,hayat aslında bizim gözümüzden yaşadıklarımızı böyle bağdaştırdığımız bir yerden ibaret .
Ama insan her dibi gördüğünden kalkamazsa o çukurdan aslında daha da bir felaket gibi kalakalıyor ortada . Benim de hayatımda ilk büyük yanlışı mı yaptğım gün .Bunun aslında bu kadar büyük bir yanlış (en azından o an bana göre )olduğunu göremeyecek kadar kördüm işte ,taa ki bugune kadar ...
Bugün yaptığım o yanlış yüzüme vurulduğu an koca bir enkazın altında kalmışım da bağırıp çırpınıyorum ama kimse beni duymuyor gibi bir şeydi .
Tüm gün boyunca ruh gibi gezindim.Düşündüm düşündüm,düşündüm .Yağmur yağıyordu o sıra ıslandım o yağmurda yürüdüm dakikalarca belki de saatlerce eve geldiğimde sırılsıklamdım .

''HATALARI GÖREBİLMEK ASLINDA BİR VİCDAN RAHATLAMASI OLABİLİR MİYDİ ?''

Çünkü ben hatalarımı yanlışlarımı eksiklerimi net bir biçimde görüyordum Aslında bu yaşadığım olay bana , vicdanıma,ruhuma,kalbime bir ayna olmuştu.Ben hata yapmayı hiç sevmezdim kızardım kendime her zaman yapacağımı da hiç düşünmezdim. Taa ki bugüne kadar ....


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Henry Miller - Uykusuzluk

-
Resim
“İlkin kırık bir ayak parmağıydı sorun, sonra kırık bir kaş, en sonunda da kırık bir kalp. Ancak bir yerde de söylediğim gibi insan kalbi çok dayanıklıdır, yok edilemez; kırıldığını ancak belleğinde canlandırabilirsin. Asıl tokadı yiyen insanın ruhudur; ama ruh da güçlüdür, istenirse, eski canlılığı kazandırılabilir ona.” (s.7) “Umutsuz bir aşk çökmüşse gönlüne sabahın üçünde, özellikle onun orada, yerinde olmadığı kuşkusuna kapıldığında telefon etmeyi gururuna yediremiyorsan, ister istemez içe dönüp kendinle baş başa kalırsın; o anda akrep gibi sokarsın kendini ya da hiçbir zaman postalayamayacağın mektuplar yazarsın ona.” (s.8) “Azıyla yetinemediğimiz tek şey aşktır. Ve yeterince veremediğimiz de odur.” (s.9) “Belki de aşık olduğumu sanıyordum yalnızca. Belki de yalnızca açtım, yalnızlık çekiyordum; herhangi birinin oyuncak tabancayla vurabileceği bir hedeftim.” (s.22) “Yalnızca aşk. Hoş bir ölüm şekli. Ve Japoncası kulağa daha hoş geliyor: Yokuraku o...
Devamı