Yaren'in Küçük Dünyasına Hoş Geldiniz

                                                                                                HAYAT ASLINDA NASIL BİR YERDİ ? Hani dediğim şu gün varya malum olan gün işte ,o gün çok zordu benim için eğer yanımda dostlarım olmasaydı tek başıma nasıl durabilirdim bilmiyorum.Şimdi hepiniz yaptığım hatayı çok merak ediyor olabilirsiniz .O kadar büyük bir şey değildi aslında, hayatta insanların başına gelenlerin yanında, ama ilk kez böyle bir şeyle karşılaşınca insan neler olacağını kestiremiyor haliyle.Ben aslında neyi nerede nasıl yapacağımı neler söyleyeceğimi bilen bir insanım ama iş hayatında bunlar böyle olmuyormuş bunu anladım . Söylemek istediğim ama söylersem yanlış anlaşılır mıyım dediğim şeyleri söylemeyip ya da eksik bir biçimde söyledi...

                                                HATA YAPA YAPA BÜYÜR İNSAN Evett bugün hayatımın dönüm noktası Tarih 15 Şubat 2019 İnsan hata yapa yapa öğreniyormuş hayatı,doğru bildiğimiz gerçekler bizim için yanlış sayılamayan doğrular ,hayat aslında bizim gözümüzden yaşadıklarımızı böyle bağdaştırdığımız bir yerden ibaret . Ama insan her dibi gördüğünden kalkamazsa o çukurdan aslında daha da bir felaket gibi kalakalıyor ortada . Benim de hayatımda ilk büyük yanlışı mı yaptğım gün .Bunun aslında bu kadar büyük bir yanlış (en azından o an bana göre )olduğunu göremeyecek kadar kördüm işte ,taa ki bugune kadar ... Bugün yaptığım o yanlış yüzüme vurulduğu an koca bir enkazın altında kalmışım da bağırıp çırpınıyorum ama kimse beni duymuyor gibi bir şeydi . Tüm gün boyunca ruh gibi gezindim.Düşündüm düşündüm,düşündüm .Yağmur yağıyordu o sıra ıslandım o yağmurda yür...

"Sevgili Bayan Milena, gün o kadar kısa ki, sizinle ve bir kaç ufak tefek işle geçip sona eriveriyor. Gerçek Milena'ya yazacak biraz bile zaman yok, çünkü daha da gerçek olanı bütün gün buradaydı; odada, balkonda, bulutlarda..." (s.30) "Hayatın iki saati, iki sayfa yazıdan iyidir demeyin; yazı daha yoksul ama daha açıktır." (s.52) "Üçüncü bir yolda ilerlemek istiyorum. Sana ya da ona değil, yalnızlığa çıkan yolda..." (s.58) "Milena... Ne zengin, ne ağır bir isim bu. O kadar ağır ki taşıması imkansız. Yalnızca 'i' deki vurgu kulağa kötü geliyor, ismin zıplayarak kaçıp gitmiyor mu elinden? Yoksa acaba bu sadece, kendi ağırlığının mutluluğuyla senin zıplayışın mı?" (s.61) "Sevgilim, yeryüzünü kaplayan bir ateş sütunu. Şimdi de beni sarıyor. Ama sardıklarını değil, görenleri peşinden sürüklüyor." (s.67) "Hayatının tamamen kendi kontrolünde olmasını çok önemseyen insanlar için aslında pek o kadar da kolay değildir, ki...

“Bazen anlarsın veya anladığını zannedersin ve böylece bilmeye bir engel yaratırsın. Akıl anlar, varlık bilir. Akıl sadece bir parçadır, gerçek olan senin varlığındır.” (s.34) “Kimse, en içteki ruhuna ne olduğuna özen göstermiyor.” (s.62) “Kendini dönüştür. Bazı kapılar aç, bazı boşluklar oluştur, bazı pencereler yap. Zihninin, geçmişinin dışına atla. O zaman sadece biliyor değil, yaşıyor olursun.” (s.111) “Hiçbir zaman olanı görmüyoruz. Her zaman kendi rüyamızın olanın üstüne yansımasını görüyoruz. Böylece rüya gören zihin etrafında gerçek olmayan bir dünya yaratır.” (s.170)

“Senin tüm zihnin nedir, sadece bir karmaşa! Ve bu karmaşa yüzünden sen kendi doğanı göremezsin. Sen sürekli kendini ıskalarsın. Dünyadaki herkesle buluşursun ve asla kendinle buluşmazsın.” (s.7) “Keder pasif öfkedir ve öfke de aktif kederdir.” (s.48) “Kendine başkalarının gözünden bakma Senin gözlerin var, sen kör değilsin. Ve senin kendi iç dünyanın gerçekleri var.” (s.58) “Kendini ağaçlarla kıyaslamaman iyidir yoksa çok kıskanabilirsin: Niçin sen yeşil değilsin? Ve Tanrı niçin sana bu kadar kötü davrandı; çiçeklerin de yok?” (s.63) “Her şeyin enerjisi vardır: korku, öfke, kıskançlık, nefret. Sen tüm bu şeylerin hayatını tükettiği gerçeğinin farkında değilsin.” (s.97) “Yarın bir şeylerin değişebileceği korkusu... Birisi ölebilir, iflas edebilirsin, işini kaybedebilirsin. Değişebilecek bin bir tane şey olabilir. Sen korkular ve korkuların altında eziliyorsun ve onların hiçbirisi geçerli değil. Çünkü sen dün de gereksizce bu korkularla doluydun. Bir...

“İlkin kırık bir ayak parmağıydı sorun, sonra kırık bir kaş, en sonunda da kırık bir kalp. Ancak bir yerde de söylediğim gibi insan kalbi çok dayanıklıdır, yok edilemez; kırıldığını ancak belleğinde canlandırabilirsin. Asıl tokadı yiyen insanın ruhudur; ama ruh da güçlüdür, istenirse, eski canlılığı kazandırılabilir ona.” (s.7) “Umutsuz bir aşk çökmüşse gönlüne sabahın üçünde, özellikle onun orada, yerinde olmadığı kuşkusuna kapıldığında telefon etmeyi gururuna yediremiyorsan, ister istemez içe dönüp kendinle baş başa kalırsın; o anda akrep gibi sokarsın kendini ya da hiçbir zaman postalayamayacağın mektuplar yazarsın ona.” (s.8) “Azıyla yetinemediğimiz tek şey aşktır. Ve yeterince veremediğimiz de odur.” (s.9) “Belki de aşık olduğumu sanıyordum yalnızca. Belki de yalnızca açtım, yalnızlık çekiyordum; herhangi birinin oyuncak tabancayla vurabileceği bir hedeftim.” (s.22) “Yalnızca aşk. Hoş bir ölüm şekli. Ve Japoncası kulağa daha hoş geliyor: Yokuraku o...