BÖLÜM 2

-
                                 

                 
                                            HAYAT ASLINDA NASIL BİR YERDİ ?

Hani dediğim şu gün varya malum olan gün işte ,o gün çok zordu benim için eğer yanımda dostlarım olmasaydı tek başıma nasıl durabilirdim bilmiyorum.Şimdi hepiniz yaptığım hatayı çok merak ediyor olabilirsiniz .O kadar büyük bir şey değildi aslında, hayatta insanların başına gelenlerin yanında, ama ilk kez böyle bir şeyle karşılaşınca insan neler olacağını kestiremiyor haliyle.Ben aslında neyi nerede nasıl yapacağımı neler söyleyeceğimi bilen bir insanım ama iş hayatında bunlar böyle olmuyormuş bunu anladım . Söylemek istediğim ama söylersem yanlış anlaşılır mıyım dediğim şeyleri söylemeyip ya da eksik bir biçimde söylediğim için yalancı konumuna düşen bir insan oluvermiştim bir anda. Hani bir arkadaşımıza böyle konuşsan daha iyi olur diye telkin verdiğimiz durumlar olmuştur muhakkak işte ben o telkinleri çok güzel veren ama kendinde uygulayamayan bir insanım . O gün kendime sordum bende ''HAYAT ASLINDA NASIL BİR YERDİ ?'' . Bence sizde kendinize sorun


                                                                                                                                     

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Henry Miller - Uykusuzluk

-
Resim
“İlkin kırık bir ayak parmağıydı sorun, sonra kırık bir kaş, en sonunda da kırık bir kalp. Ancak bir yerde de söylediğim gibi insan kalbi çok dayanıklıdır, yok edilemez; kırıldığını ancak belleğinde canlandırabilirsin. Asıl tokadı yiyen insanın ruhudur; ama ruh da güçlüdür, istenirse, eski canlılığı kazandırılabilir ona.” (s.7) “Umutsuz bir aşk çökmüşse gönlüne sabahın üçünde, özellikle onun orada, yerinde olmadığı kuşkusuna kapıldığında telefon etmeyi gururuna yediremiyorsan, ister istemez içe dönüp kendinle baş başa kalırsın; o anda akrep gibi sokarsın kendini ya da hiçbir zaman postalayamayacağın mektuplar yazarsın ona.” (s.8) “Azıyla yetinemediğimiz tek şey aşktır. Ve yeterince veremediğimiz de odur.” (s.9) “Belki de aşık olduğumu sanıyordum yalnızca. Belki de yalnızca açtım, yalnızlık çekiyordum; herhangi birinin oyuncak tabancayla vurabileceği bir hedeftim.” (s.22) “Yalnızca aşk. Hoş bir ölüm şekli. Ve Japoncası kulağa daha hoş geliyor: Yokuraku o...
Devamı